Nick :  Sifreniz :  
Sohbet

Zuha

mIRC Kalpler
Radyo Hiper TRmIRC Besiktas
Oyun mIRCiRC GonuL Fenerbahce
Zurna Bursa Izmir Galatasaray
Arama Kutusu
Kategoriler

Herşeyi Tek Hamlede Kaybeden Bir Kumarbaz Gibiyim !

Şubat 23rd, 2010
Herşeyini tek bir hamleyle kaybeden bir kumarbaz gibi hissediyorum kendimi…oysa ne çok şeyim vardı seni sevmeden önce…

ßelki aşk denen o şeyin yeri boştu ama hayatıma renk katan onca şey vardı…neden bu kadar sevdim ki seni…
sana deli gibi aşık olduğum zamanlarda dünya iki kişilik sanıyordum…sadece ‘ßiz’!

ben bir beden olduğumuzu düşünerek yaşamıştım…oysa ‘ßiz’ hiç olmamışız.’sen’ farklı gönüllerde aramışsın sevgiyi…’ßen’ sadece ‘sana’ sırılsıklam aşık olduğu için arkadaşlarına anlattığın bir zavallı…
yıllar değil ama bir çok şeyi ‘SEN’ götürdün…yüzüme vuran çizgilerde yılları değil hep ‘SEN’i buldum.gözlerim sensiz geçen yıllara değil hep ‘SANA’ ağladı…ben neden hep ‘SENDE’ buluyorum kendimi…ßu sorunun cevabı yok bende…ßelki sendedir…
Her şeyimi alıp çekip gittin…senden geri gözyaşı,acı,hançer niteliğindeki anılar kaldı..Herşeyi alıp giderken neden bunları bana bırakma lütfunda bulundun ki?
Oysa ‘Sana dair ne varsa al git’ demiştim…sen sadece yaşanacak hayallerimi,umutlarımı,gülüşle rimi,içimde iyiye dair ne varsa onları alıp gitmeyi seçtin.hep acıları hep ‘SEN’i bıraktın bende…
Yokluğun sarıyordu fırtına dolu uykusuz gecelerimi…bir yanım hep sana kanıyor hep sana ağlıyordu.içimde sessiz haykırışlar vardı ‘SANA’…duymayacağını biliyordu kalbim akan yaşlarımı asla silmeyeceğini de…ama inatla ‘SEN’ diyordu..’SEN’
Önce kalbimi sardın…sevginle renklere boğdun hayatımı.yaşam rengim derdim sana hatırlıyor musun?’sen’ olunca her şey daha da bir anlam bulmuştu sanki…herşey ‘sen’inle anlam bulmuştu…Her şey seninle güzel seninle anlamlıydı…

Şimdi gelsen de renklere boğabileceğin anlamlandırabileceğin bir hayatım yok..artık sadece ‘Ben’den arta kalan kırıntılar var buralarda…

Şubat 22nd, 2010

EGER HAYATTAN BIKIP OLUME DOGRU SESIZCE YURUMEK ISTERSEN YANIMA GELKI SANA SENSIZLIGIN OLUM OLDUGUNU GOSTEREYIM..

ayrılık sebebimiz güven diyordun sana lafım şu:güvenmemi istiyorsan güven vermek zorundasın…!!!

qözLer yaLan söyLer kaLp acısaDa..insaN bu kaDar uCuz içinDe Can oLsaDa..aŞk o kaDar quruRsuz ki aqLar bi weFasız uqruNa…

Ben sensiz geçen günlerime yanarken, belki sen bensizliğe sevineceksin.. Ama şunu unutmaki birtanem; birgün sen de SEVECEKSİN !!

Yüreğne sevda eken,ayrılık biçermi,seven sevilendn kolayca vazgeçermi,sen beni sevme güLüm,ben yanarım ikimizn yerine yetmez mi?

ÖLÜM dediqin nedirki ,dönüşü olmayan tatil.. A$k dediğin nedirki, gençliği öldüren kaTiL…

Ne tuhaf deil mi içimi acıtanda sen acımı dindirecek olan da !

Eğer aşkın hevesse sevmek değil hayalse sevipte acı çekmektense istemem sevme beni..

SeSsizLiGime KAnıP seni UnUtTuM sAnmA bU KALp SeNi uNutaCAk kadAr veFASız DeGil aMa Senİ AraMAyaCaK kAdaRdA deLiKAnLıı…

Bunca acıyı çekmez hiç kimse ve bunca ölümden kolay dönülmez bu kadar sevmeyince..

Allahım beni öyle bir son bahar ayazında canımı al ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamasın…

Sevmenin erdemi, aşkın görkemi, mutluluğun gözleri ve seni özlemenin hazzını yaşattın sevgili, Yolun açık olsun..

En değerli şey sen oldun Ve birden en değersiz.. İkisini de sen istedin Geldin ve gittin Sadece izlemekle yetindim..

Bırak bu sevgimiz tertemiz kalsın sen benim içimde kanayan yarasın.br gün gelir belki beni anlarsın dönüpte yüzüme nasıl bakarsn

Bir gün bir köşede sızıp kalırsam, El tanımasa da sen tanır mısın? Sorsalar sana kim bu diye, Bakıp yaptığından utanır mısın?

bu aŞk’a aYRILIK MI yakıŞıR dı..!!

Şubat 22nd, 2010

ben yanLız SENİ sevdiM başka kimseyi deiL,
kaLbimn anahtarını bir tek sana verdim başka kuLa deiL…
ben nefes aLamyı seninLe seVdiM.! SEN YOKSAN BENDE YOKUM..
bu aŞkta duyqu ve qurur coKtu bir biz vaRdıK bu aŞkta yalan ,doLan riYaa yoktu
anLamadıM,seneLer boyu sürecek sevqiMiz !
anıLarLa başBaŞa qünLerce kaLdıK,bumudur aş…Kın adeLeti dediKLeri..?
bu aŞk’a aYRILIK MI yakıŞıR dı..!!

…GİT…

Şubat 22nd, 2010

bazen gerçekler kadar can acıtmıyor yalanlar
bırak sorular kalsın bende
gözyaşalrımdan iyidir
bırak nedenler kalsın
cevaplar yüreğimi yakacaksa…
ben sorayım sen arkanı dönüp git
gitmek zorundayım de sadece
ben nedenini merak ederken gerçeklerle acıtma canımı
seni sevebilmem için bir yer bırak yüreğimde,
bu kadar severken nefret ağır gelir
kaldırmaz yüreğim terkedişindeki nedeni
git razıyım seni sensiz yaşamaya
tüm masumiyetiyle kalsın sana olan sevgim
canımı yakmadan git.
git, dönme bir daha
git ki alışayım yokluğuna……

SeNsİZ

Şubat 18th, 2010

Başladım yine gözlerimin seni arayacağı yeni bir güne,
Başladım yine bak SENSİZ ve SOĞUK bir güne…
Acı veriyor bak yine yokluğun,
Deli ediyor yine bak… Sadece “Hayaline” sahip olmak…
Karşımdasın ama… Sana dokunamıyorum,
Sana seni sevdiğimi anlatamıyorum…
Belki de korkuyorum…
Belki de… Belki de…
Bilmiyorum işte…
Seni hiç kims…elere anlatamıyorum…
Seni sadece “Kendime” anlatmaya çalışıyorum…
Olmuyor, ne yaparsam yapayım seni anlatacak bir şeyler bulamıyorum…
Gözbebeğim kadar yakın,
Ama güneş kadar uzaksın bana…
Aşkımın, sevgimin, taparcasına sevmemin nedeni belki de budur…
Uzaktaki yıldız, parlak gelirmiş insana ışıl ışıl…
Erişemediğin her şeye ihtiyaç duyarsın…
Ama ben seni seviyorum
Çünkü…
Her gün batımında beni saatlerce uyutmayıp bir daha görmem için sabahı bekleten,
Her gördüğüm yerde dünyamda yeni bir heyecan yaratan…
Ve ilk defa bu gözlerden yaşlar akıtan SENSİN…

Bazen gece yarısı kırık cama damlayan yağmur damlalarına baka kalıyorum…
Her yağmur tanesinde seni görüyorum…
Bazen çıkıp dışarı, o yağmur tanelerinin ortasında duruyorum,
Kim bilir; belki üzerime yağan yağmur buharlaşıp,
Yine yağmur olarak üzerine yağar,
Ve kim bilir belki biran,
Her gün senin için gözyaşlarıyla bu satırları dolduran birinin varlığını hissettirir sana…
Sonra, seni yanımda hissederek dolaşıyorum
Yüksekova’nın küçük ama güzel sokaklarında…
Karanlıkların ortasında, yalnızca olmayan seni görüyorum…
Ve ben seni düşünerek doğuyor güneş yavaş yavaş…
Ve tek tek yok oluyor seni gördüğüm yağmur damlaları…
Biran kızıyorum güneşe zamansız geldi diye…
Ve dönüp “neden şimdi” demek üzereyken…
Bu kez ışıl ışıl parlayan gözlerini görüyorum güneşte…
Anlıyorum ki “HERŞEYDE BİRAZ SEN VARSIN” işte…
Zaman hızla akıp giderken güneş batıyor…
Geri dönüyorum sessiz en çokta sensiz evime…
Ve yine yeni bir güne merhaba demek üzere,
SENSİZ biten güne HOŞÇAKAL diyorum…

Şubat 18th, 2010

Üzüntünün kışı, yerini sevincin yazına bıracak, buna güven tıpkı sabahın en parlak ışıklarının her zaman gecenin koyu karanlığını takip edişi gibi….

ÖZLETİYOR SENİ BU YAĞMURLAR

Şubat 18th, 2010

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun(Ahmet TELLİ)

…..

Şubat 18th, 2010
. . .
Seni ilk gördüğüm gün başka kim varsa silinip hayatımdan. Tatlı anılar bir yana bana acı vermiş kim varsa o an zihnimden silinip gitmişti. Yepyeni, tertemiz bir başlangıçtı bu. Yaşamın ikiyüzlülüğünü yalancılığını, ihanetlerini, soyunup karşına en saf en yalın benliğimle çıkmıştım. Sana ait olanı yaşamak istiyordum. Aşksa aşk, sevinçse sevinç, hüzünse hüzün, acıysa acı…
Senden gelen gelecek olan hiçbir şey korkutmuyordu beni. Sen yanımda olduktan sonra her şeye dayanabileceğimi biliyordum.
“ne desem de sevdamı anlatsam” diye düşünüyordum. Bugüne kadar söylenmiş sevda sözcükleri bile sana duyduğum sevgiyi ifade edemeyecek diye korkuyordum. Dünyanın bütün dilleriyle “seni seviyorum” desem yetecekti biliyorum. Nereye gidersem gidiyim. Yanımda götürüyordum seni hiç yalnız değil bu yüzden hiç ama hiç bitmesin istemiyordum. Ama ben bile nasıl olduğunu anlamadan bir gün bitti. Bir gün bitti işte hep bugüne kadar kendi kendime “neden?” diye sordum. Ama cevabını bulamadım.
Beni kırgınlıklarla çelişkilerle cevabı sende olan bir sürü soruyla ve bitmek tükenmeyen keşkelerle bıraktın bana onca acı verdin ama yüreğim düşmanın olamıyor. Her gün olabildiğine yanıyor. İstesem de istemesem de seni özlüyorum.
Gayem sana zarar vermek, seni incitmek, kırmak dökmek değildi…
Acılarına, yaşam mücadelene, gözlerinde bulduğum huzura ortak olmaktı. Yüreğimi yüreğine, ömrümü ömrüne katıp seni mutlu etmek istiyordum. Ben senden sadece sana verdiğim sevgiyi kabullenip bu sevgiyi yaşamını istemiştim. Ama sen ne yaptın?… yüreğimde kalıp saltanat sürmek varken, beni sıradan bir şeymişim gibi elinin tersiyle ittin.
Soruyorum sana çok sevilmek bu kadar kötü müydü? Gerçekten böylesine ağır mıydı? Sana bu sevgiyi vermekte bu kadar direttiğim için bağışla !… adı üzerinde “sevdaydı” bu bendeki… bütün güzellikleri bütün kainatı seni sevmesi için birine verseydin, yine de bu kadar çok sevilmezdin. Yüreğimi koparıp atmak. Mümkün olsaydı hiç düşünmeden koparıp atardım. Başımı ellerimin arasına ne ilk ne son alışım. İlk acım değilsin ama en büyük acımsın…
Bir limandayım ve senin bindiğin gemi çoktan gitti… canım acıyor ve SENİ ÖZLÜYORUM………

sadece zamanı geldiğinde vazgecmeyi bildim…

Şubat 18th, 2010
Ne hesabını veremeyeceğim bir günüm oldu ne de vicdanımı lekeleyen bir geçmişim…
Ne hissettiysem onu söyledim , onu yaşadım… Yaşadığım bir tek andan bile pişmanlık duymadım…
Asla keşkelerim olmadı…
Hiçbir zaman kendimle vicdan mahkemesi yapmak zorunda kalmadım…
Karşıma bazen gerçek yüzler , bazen sahteler çıktı a…ma olsun ben yine sadece hislerimle yaşadım..
Asla sevmediğim birine seni seviyorum demedim , ya da asla birini severken karşılığını beklemedim…
Dostluğuma değer biçmedim , sevgime ise hiçbir zaman sınır çizmedim…
Sevdiysem sonuna kadar gittim,bitirdiysem öldürse de hasreti geriye dönmedim…
Bazen çok kırıldım , bazen belki de kırdım…
Ama hata insana mahsustur dedim..Affettim , af diledim..
Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yinede affettim..
Onlar belki beni saflıkla yargıladılar.Belki de içten içe sinsice güldüler…
Ama asıl unuttukları şuydu…
Ben aldanmadım…
Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar…
Bir insan kaybının ne olduğu bilemedikleri için…
Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için……
Oysa ben hiç insan kaybetmedim…
Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar…
İşte bu yüzden…
FAHİŞE GÖNÜLLERİN KAHPELİĞİ ASLA KOYMADI BANA……

Yağmur

Şubat 17th, 2010

Yağmur

Fırtınalarla gelip, bulut, bulut üstüne,
Çökersin, kapkara bir, hüzün çöküşü gibi.
Acıyla parçalanıp, şimşek, şimşek üstüne,
Gürleyerek damlarsın, ağlayan yürek gibi.
Beynimdeki ateşi, söndürür müsün yağmur?
Kalbimdeki hüsrânı, durdurur musun yağmur?
Çisenin arkasından, sağnak, sağnak üstüne,
Fırtınayla damlalar, pervâsız kurşun gibi.
Akarsın yamaçlardan, seller, seller üstüne,
Çağlarsın hiç durmadan, akan gözyaşı gibi.
Beynimdeki ateşi, söndürür müsün yağmur?
Kalbimdeki hüsrânı, durdurur musun yağmur?
Yağsan da insanların, tekrar, tekrar üstüne,
Temizlenmez ki kalpler, kurum lekesi gibi.
Gönlümde yara her şey, acı, acı üstüne,
Senden de yok umudum, beklerim mahkûm gibi

Bookmarks
Zaman Makinesi