EGER HAYATTAN BIKIP OLUME DOGRU SESIZCE YURUMEK ISTERSEN YANIMA GELKI SANA SENSIZLIGIN OLUM OLDUGUNU GOSTEREYIM..

ayrılık sebebimiz güven diyordun sana lafım şu:güvenmemi istiyorsan güven vermek zorundasın…!!!

qözLer yaLan söyLer kaLp acısaDa..insaN bu kaDar uCuz içinDe Can oLsaDa..aŞk o kaDar quruRsuz ki aqLar bi weFasız uqruNa…

Ben sensiz geçen günlerime yanarken, belki sen bensizliğe sevineceksin.. Ama şunu unutmaki birtanem; birgün sen de SEVECEKSİN !!

Yüreğne sevda eken,ayrılık biçermi,seven sevilendn kolayca vazgeçermi,sen beni sevme güLüm,ben yanarım ikimizn yerine yetmez mi?

ÖLÜM dediqin nedirki ,dönüşü olmayan tatil.. A$k dediğin nedirki, gençliği öldüren kaTiL…

Ne tuhaf deil mi içimi acıtanda sen acımı dindirecek olan da !

Eğer aşkın hevesse sevmek değil hayalse sevipte acı çekmektense istemem sevme beni..

SeSsizLiGime KAnıP seni UnUtTuM sAnmA bU KALp SeNi uNutaCAk kadAr veFASız DeGil aMa Senİ AraMAyaCaK kAdaRdA deLiKAnLıı…

Bunca acıyı çekmez hiç kimse ve bunca ölümden kolay dönülmez bu kadar sevmeyince..

Allahım beni öyle bir son bahar ayazında canımı al ki, sevdiğim mezarıma koyacak tek bir gül bile bulamasın…

Sevmenin erdemi, aşkın görkemi, mutluluğun gözleri ve seni özlemenin hazzını yaşattın sevgili, Yolun açık olsun..

En değerli şey sen oldun Ve birden en değersiz.. İkisini de sen istedin Geldin ve gittin Sadece izlemekle yetindim..

Bırak bu sevgimiz tertemiz kalsın sen benim içimde kanayan yarasın.br gün gelir belki beni anlarsın dönüpte yüzüme nasıl bakarsn

Bir gün bir köşede sızıp kalırsam, El tanımasa da sen tanır mısın? Sorsalar sana kim bu diye, Bakıp yaptığından utanır mısın?

ben yanLız SENİ sevdiM başka kimseyi deiL,
kaLbimn anahtarını bir tek sana verdim başka kuLa deiL…
ben nefes aLamyı seninLe seVdiM.! SEN YOKSAN BENDE YOKUM..
bu aŞkta duyqu ve qurur coKtu bir biz vaRdıK bu aŞkta yalan ,doLan riYaa yoktu
anLamadıM,seneLer boyu sürecek sevqiMiz !
anıLarLa başBaŞa qünLerce kaLdıK,bumudur aş…Kın adeLeti dediKLeri..?
bu aŞk’a aYRILIK MI yakıŞıR dı..!!

bazen gerçekler kadar can acıtmıyor yalanlar
bırak sorular kalsın bende
gözyaşalrımdan iyidir
bırak nedenler kalsın
cevaplar yüreğimi yakacaksa…
ben sorayım sen arkanı dönüp git
gitmek zorundayım de sadece
ben nedenini merak ederken gerçeklerle acıtma canımı
seni sevebilmem için bir yer bırak yüreğimde,
bu kadar severken nefret ağır gelir
kaldırmaz yüreğim terkedişindeki nedeni
git razıyım seni sensiz yaşamaya
tüm masumiyetiyle kalsın sana olan sevgim
canımı yakmadan git.
git, dönme bir daha
git ki alışayım yokluğuna……

Başladım yine gözlerimin seni arayacağı yeni bir güne,
Başladım yine bak SENSİZ ve SOĞUK bir güne…
Acı veriyor bak yine yokluğun,
Deli ediyor yine bak… Sadece “Hayaline” sahip olmak…
Karşımdasın ama… Sana dokunamıyorum,
Sana seni sevdiğimi anlatamıyorum…
Belki de korkuyorum…
Belki de… Belki de…
Bilmiyorum işte…
Seni hiç kims…elere anlatamıyorum…
Seni sadece “Kendime” anlatmaya çalışıyorum…
Olmuyor, ne yaparsam yapayım seni anlatacak bir şeyler bulamıyorum…
Gözbebeğim kadar yakın,
Ama güneş kadar uzaksın bana…
Aşkımın, sevgimin, taparcasına sevmemin nedeni belki de budur…
Uzaktaki yıldız, parlak gelirmiş insana ışıl ışıl…
Erişemediğin her şeye ihtiyaç duyarsın…
Ama ben seni seviyorum
Çünkü…
Her gün batımında beni saatlerce uyutmayıp bir daha görmem için sabahı bekleten,
Her gördüğüm yerde dünyamda yeni bir heyecan yaratan…
Ve ilk defa bu gözlerden yaşlar akıtan SENSİN…

Bazen gece yarısı kırık cama damlayan yağmur damlalarına baka kalıyorum…
Her yağmur tanesinde seni görüyorum…
Bazen çıkıp dışarı, o yağmur tanelerinin ortasında duruyorum,
Kim bilir; belki üzerime yağan yağmur buharlaşıp,
Yine yağmur olarak üzerine yağar,
Ve kim bilir belki biran,
Her gün senin için gözyaşlarıyla bu satırları dolduran birinin varlığını hissettirir sana…
Sonra, seni yanımda hissederek dolaşıyorum
Yüksekova’nın küçük ama güzel sokaklarında…
Karanlıkların ortasında, yalnızca olmayan seni görüyorum…
Ve ben seni düşünerek doğuyor güneş yavaş yavaş…
Ve tek tek yok oluyor seni gördüğüm yağmur damlaları…
Biran kızıyorum güneşe zamansız geldi diye…
Ve dönüp “neden şimdi” demek üzereyken…
Bu kez ışıl ışıl parlayan gözlerini görüyorum güneşte…
Anlıyorum ki “HERŞEYDE BİRAZ SEN VARSIN” işte…
Zaman hızla akıp giderken güneş batıyor…
Geri dönüyorum sessiz en çokta sensiz evime…
Ve yine yeni bir güne merhaba demek üzere,
SENSİZ biten güne HOŞÇAKAL diyorum…

Üzüntünün kışı, yerini sevincin yazına bıracak, buna güven tıpkı sabahın en parlak ışıklarının her zaman gecenin koyu karanlığını takip edişi gibi….

Burada yağmur yağıyor
Aralıksız yağıyor günlerdir
Ama sen yine de şemsiyeni
Almadan gel ilk otobüsle

Buğulanan camlara usulca
Yüzünü çiziyorum ki yüzün
Bir yağmur damlası olup
Düşüyor yapraklarına gülün

Güller de bozamıyor bu uzun
Karanlık sessizliğini kentin
Anılarını yitiriyor sokaklar
Bezirgânlaşıyor bulvar ışıkları

Tarih de kekemeleşiyor bazan
Ki o zaman aşktır tek bilici
Aşksa yürümek gibi bir şey
Duyabilmek kuşların gelişini

Anısı bizsek eğer bu kentin
Unuttuğu türküler bizsek
Acıyı rehin bırakıp bir güle
Anımsatmalıyız bunları bir bir

Sonra yürümeliyiz seninle
Sokaklara caddelere çıkmalıyız
Belki bir aşktır bu kentin
Belleğini geri getirecek olan

Burada yağmur yağıyor ama sen
Şemsiyeni almadan gel yine de
Özletiyor bu çılgın sağanak seni
Sırılsıklam özletiyor biliyor musun(Ahmet TELLİ)

Yağmur

Fırtınalarla gelip, bulut, bulut üstüne,
Çökersin, kapkara bir, hüzün çöküşü gibi.
Acıyla parçalanıp, şimşek, şimşek üstüne,
Gürleyerek damlarsın, ağlayan yürek gibi.
Beynimdeki ateşi, söndürür müsün yağmur?
Kalbimdeki hüsrânı, durdurur musun yağmur?
Çisenin arkasından, sağnak, sağnak üstüne,
Fırtınayla damlalar, pervâsız kurşun gibi.
Akarsın yamaçlardan, seller, seller üstüne,
Çağlarsın hiç durmadan, akan gözyaşı gibi.
Beynimdeki ateşi, söndürür müsün yağmur?
Kalbimdeki hüsrânı, durdurur musun yağmur?
Yağsan da insanların, tekrar, tekrar üstüne,
Temizlenmez ki kalpler, kurum lekesi gibi.
Gönlümde yara her şey, acı, acı üstüne,
Senden de yok umudum, beklerim mahkûm gibi